اصول الكترومغناطيس
ايجاد حركت در بسياري از عملگرها توسط نيروهاي الكترومغناطيس صورت مي‌گيرد. هنگامي كه جريان از يك رساناي واقع در ميدان مغناطيسي عبور كند، نيرويي در جهت عمود بر جهت جريان و جهت ميدان مغناطيسي ايجاد مي‌گردد. قانون نيروي لورنس به شكل برداري بيان مي‌كند كه: B*I =F
كه F بردار نيرو، I بردار جريان و B بردار ميدان مغناطيسي مي‌باشد. رابطه‌ي بين اين بردارها را با دست راست نشان مي‌دهیم كه برطبق آن اگر انگشت اشاره‌ي دست راست شما در جهت جريان و انگشت مياني شما در جهت ميدان قرار گيرد، آنگاه انگشت شصت ( عمود برانگشتان مياني و اشاره) جهت نيرو را نشان مي‌دهد.
استفاده‌ي مهم ديگري كه از الكترومغناطيس در طراحي عملگر صورت مي‌گيرد تقويت ميدان توسط سيم پيچ است. به ياد آوريد كه وقتي خودالقا‌ها را معرفي كرديم، گفتيم كه شار مغناطيسي در سيم پيچ متناسب با جريان و تعداد حلقه‌هاي آن مي‌باشد. ثابت اين تناسب، تابعي از نفوذپذيري ماده‌ي درون سيم پيچ مي‌باشد. نفوذپذيري ماده بيان مي‌كند كه شار مغناطيسي با چه سهولتي در آن نفوذ خواهد كرد. نفوذ پذيري آهن تقريباً صد برابر نفوذپذيري هوا مي‌باشد، لذا، شار مغناطيسي ايجاد شده توسط يك سيم پيچ با هسته‌ي آهني معادل چند صد برابر شار مغناطيسي است كه توسط همان سيم پيچ اما بدون هسته بوجود مي‌آيد. در بيشتر وسايل الكترومغناطيسي كه در مورد آنها بحث خواهيم كرد به منظور افزايش شار مغناطيسي، از هسته‌ي آهني استفاده مي‌شود. هسته‌ها معمولا به صورت لايه لايه ( متشكل از لايه‌هاي عايق شده‌ي آهني كه موازي با جهت محور سيم پيچ روي هم قرار گرفته‌اند) ساخته مي‌شوند تا جريان‌هاي گردابي را كه بر اثر تغيير ميدان‌هاي مغناطيسي، در هسته القاء مي‌شوند، كاهش دهند. جريان‌هاي گردابي كه نتيجه‌اي از قانون القاي فارادي مي‌باشند، باعث ناكارآمدي و گرم شدن نامطلوب هسته مي‌گردند.
سلام دوستان