با توجه به اينكه دما متغير مهمي در بسياري از سيستم‌هاي مهندسي است، لازم است كه يك مهندس با روش‌هاي اساسي اندازه‌گيري آن آشنا باشد. حسگرهاي دما در ساختمان‌ها، تاسيسات فرآيند شيميايي، موتورها، وسايل حمل و نقل، لوازم خانگي، رايانه‌ها و بسياري از دستگاه‌هاي ديگر كه به نمايش و كنترل دما نياز دارند، مشاهده مي‌شوند.

از آنجا كه بسياري از پديده‌هاي فيزيكي به دما بستگي دارند، اغلب مي‌توان با استفاده از روابط فيزيكي و تبديل كميت‌هايي مانند فشار، حجم، مقاومت الكتريكي و كرنش، دما را به صورت غير مستقيم اندازه‌گيري نمود.

مقياس‌هايي كه از آنها براي نشان دادن دما استفاده مي‌شود عبارتند از:

سلسيوس ( ºC ): واحد رايج SI برای سنجش دماي نسبي

كلوين ( K ): واحد SI  برای سنجش دماي ترموديناميکی مطلق. توجه كنيد كه در اينجا از علامت درجه استفاده نشده است.

فارنهايت (ºF ): واحد سنجش دماي نسبي در سيستم انگليسي

رانكين  (ºR ): واحد دماي ترموديناميکی  مطلق در سيستم انگليسي

                     TR =  TF +۴۵۹.۶۷    

 Tc=     TK-۲۷۳.۱۵      

كه در اينجا  ‍‍Tc  دما بر حسب درجه سلسيوس ،  TK    دما بر حسب كلوين ،  TF   دما بر حسب درجه فارنهايت  و  TR دما بر حسب درجه رانكين مي‌باشد.